Zwolnienie dyscyplinarne a zasiłek dla bezrobotnych: co zmieniło się od czerwca 2025

Nie, po zwolnieniu dyscyplinarnym zasiłek dla bezrobotnych nie przysługuje. Zgodnie z art. 219 ust. 1 pkt 2 ustawy z 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia, prawo do zasiłku nie przysługuje osobie, która przed rejestracją w urzędzie pracy spowodowała z własnej winy rozwiązanie ostatniego stosunku pracy bez wypowiedzenia. Przepis nie przewiduje ani limitu czasowego, ani odroczenia świadczenia.

To istotna zmiana, bo wiele poradników wciąż powtarza starą regułę o zasiłku po 180 dniach. Ta reguła przestała obowiązywać 1 czerwca 2025 roku i dziś jest po prostu nieaktualna.

Co dokładnie zmieniło się 1 czerwca 2025 roku

Do 31 maja 2025 roku obowiązywała ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Jej art. 75 ust. 1 pkt 3 mówił, że zasiłek nie przysługuje osobie, która w okresie 6 miesięcy przed zarejestrowaniem spowodowała ze swej winy rozwiązanie stosunku pracy bez wypowiedzenia. Kluczowy był jednak ust. 2 pkt 3 tego samego artykułu: takiej osobie zasiłek przysługiwał po okresie 180 dni od dnia zarejestrowania się w urzędzie pracy. Kara była więc dotkliwa, ale czasowa.

Nowa ustawa zbudowała ten mechanizm inaczej. Rozdzieliła wyłączenia na dwie grupy i tylko jednej z nich przywróciła świadczenie po pewnym czasie.

Warto zwrócić uwagę na ostatni wiersz, bo to on przesądza sprawę. W nowej ustawie odroczenia wypłaty opisuje art. 220 ust. 2 i odnosi się on wyłącznie do przypadków z art. 220 ust. 1, czyli między innymi do rozwiązania umowy za porozumieniem stron albo do odprawy. Dyscyplinarka siedzi w art. 219, a dla art. 219 ustawa nie przewiduje żadnego terminu, po którym zasiłek zaczyna przysługiwać.

Kiedy mimo dyscyplinarki zasiłek jednak przysługuje

Jest jeden wyjątek i wynika wprost z art. 219 ust. 2: przepisu o wyłączeniu nie stosuje się, gdy ostatni stosunek pracy nie stanowi podstawy nabycia prawa do zasiłku.

Żeby zrozumieć, kiedy to działa, trzeba cofnąć się do art. 218 ust. 1. Zasiłek przysługuje osobie, która w okresie 18 miesięcy przed rejestracją przepracowała łącznie co najmniej 365 dni z wynagrodzeniem co najmniej minimalnym, od którego odprowadzano składkę na Fundusz Pracy. Do tych 365 dni liczą się nie tylko umowy o pracę, ale też umowy zlecenia i o świadczenie usług, praca nakładcza oraz okresy prowadzenia działalności gospodarczej ze składkami od podstawy nie niższej niż minimalne wynagrodzenie.

Jeżeli więc uzbierasz wymagane 365 dni z innych tytułów, a praca zakończona dyscyplinarką nie jest do tego potrzebna, wyłączenie z art. 219 nie zadziała. Przykład: ktoś przez rok prowadził działalność gospodarczą i opłacał pełne składki, potem przepracował dwa miesiące na etacie i został zwolniony dyscyplinarnie. Te dwa miesiące nie są potrzebne do wykazania 365 dni, więc prawo do zasiłku pozostaje.

To zresztą jedna z przyczyn, dla których część osób po nieudanym rozstaniu z pracodawcą przechodzi na własną działalność. Składki opłacane z tego tytułu budują okres uprawniający do zasiłku na przyszłość, a koszty startu bywają niewielkie, jeśli firma potrzebuje na początek głównie prostej strony internetowej w stałej cenie i konta firmowego.

Czy po dyscyplinarce można się zarejestrować w urzędzie pracy

Tak, i warto to zrobić, nawet gdy zasiłek nie przysługuje. Rejestracja daje status osoby bezrobotnej, a to dwie różne rzeczy niż prawo do świadczenia pieniężnego.

Ze statusu bezrobotnego wynikają między innymi:

• Zgłoszenie do ubezpieczenia zdrowotnego. Urząd pracy zgłasza bezrobotnego i członków jego rodziny do ubezpieczenia zdrowotnego, niezależnie od tego, czy wypłaca zasiłek. Bez tego po ustaniu zatrudnienia prawo do świadczeń wygasa po 30 dniach.
• Dostęp do form pomocy: szkoleń, staży, bonów, dofinansowania na rozpoczęcie działalności gospodarczej.
• Zaliczanie okresu do stażu w niektórych uprawnieniach, na zasadach opisanych w ustawie.

Rejestracja nie zamyka też drogi do zasiłku w przyszłości. Kolejne zatrudnienie, z którego odprowadzane są składki na Fundusz Pracy, buduje nowy okres uprawniający, a wtedy podstawą oceny będzie już następny stosunek pracy, a nie ten zakończony dyscyplinarnie.

Czy wygrana w sądzie pracy odzyskuje prawo do zasiłku

Tak, i to jest najmocniejszy argument za tym, żeby pilnować terminu na odwołanie. Wyłączenie z art. 219 ust. 1 pkt 2 dotyczy osoby, która spowodowała rozwiązanie umowy z własnej winy. Jeżeli sąd pracy uzna dyscyplinarkę za wadliwą, ta przesłanka odpada.

Dochodzi do tego skutek dokumentowy. Art. 97 § 3 Kodeksu pracy nakazuje pracodawcy, u którego z orzeczenia sądu wynika, że rozwiązanie umowy bez wypowiedzenia z winy pracownika naruszało przepisy, zamieścić w świadectwie pracy informację, że rozwiązanie nastąpiło za wypowiedzeniem dokonanym przez pracodawcę. Nowe świadectwo pracy nie pokazuje już art. 52, a to zmienia zarówno sytuację przed urzędem pracy, jak i rozmowy z kolejnym pracodawcą.

Termin jest krótki: 21 dni od doręczenia zawiadomienia o rozwiązaniu umowy (art. 264 § 2 Kodeksu pracy). Po jego upływie pozostaje tylko wniosek o przywrócenie terminu z art. 265, składany w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia i wymagający uprawdopodobnienia okoliczności. Szczegółową procedurę, roszczenia i wysokość odszkodowania opisujemy na stronie o tym, czym jest zwolnienie dyscyplinarne i jak wygląda jego procedura.

Czego dyscyplinarka nie odbiera

Utrata zasiłku bywa mylona z utratą wszystkich świadczeń związanych z zakończoną pracą. To nieporozumienie. Niezależnie od trybu rozwiązania umowy pracownikowi należą się:

• Wynagrodzenie za faktycznie przepracowany okres, do ostatniego dnia zatrudnienia.
• Ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop wypoczynkowy. Art. 171 § 1 Kodeksu pracy przyznaje go w razie rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku pracy i nie zawiera wyjątku dla winy pracownika.
• Świadectwo pracy wydane w dniu ustania stosunku pracy (art. 97 § 1). Jego wydanie nie może być uzależnione od uprzedniego rozliczenia się pracownika z pracodawcą.

Nie przysługuje natomiast wynagrodzenie za okres wypowiedzenia, bo takiego okresu przy art. 52 po prostu nie ma, ani odprawa z ustawy o zwolnieniach grupowych, ponieważ przyczyna rozstania leży po stronie pracownika.

Co z tego wynika dla pracodawcy

Zmiana z 2025 roku podniosła stawkę także po drugiej stronie. Skoro dyscyplinarka pozbawia byłego pracownika zasiłku całkowicie, a nie na pół roku, rośnie motywacja do zakwestionowania jej w sądzie. Dla działu kadr oznacza to, że słabo udokumentowane rozwiązanie umowy z art. 52 częściej skończy się procesem niż jeszcze dwa lata temu.

Praktyczny wniosek jest prosty: tam, gdzie zdarzenie mieści się w katalogu kar porządkowych z art. 108 Kodeksu pracy, upomnienie, nagana albo kara pieniężna są rozwiązaniem znacznie trudniejszym do podważenia. Tam, gdzie dyscyplinarka jest jedyną adekwatną reakcją, dowody i chronologia muszą być gotowe przed wręczeniem pisma, bo miesięczny termin z art. 52 § 2 nie daje przestrzeni na zbieranie ich później.

Warto też pamiętać, że sposób rozstawania się z ludźmi jest jedną z rzeczy, które kandydaci sprawdzają przed przyjęciem oferty. Jeśli zastanawiasz się, jak zweryfikować firmę, do której aplikujesz, zebraliśmy to w poradniku o tym, jak sprawdzić pracodawcę przed podpisaniem umowy, a doświadczenia byłych pracowników znajdziesz w opiniach o pracodawcach.

Czy po zwolnieniu dyscyplinarnym należy się kuroniówka

Nie. Kuroniówka to potoczna nazwa zasiłku dla bezrobotnych, więc odpowiedź jest dokładnie ta sama co wyżej: po rozwiązaniu umowy bez wypowiedzenia z winy pracownika zasiłek nie przysługuje. Warto o tym wspomnieć osobno, bo obie nazwy funkcjonują równolegle i część osób szuka informacji tylko pod tą potoczną, trafiając na starsze teksty opisujące stan sprzed czerwca 2025 roku.

Różnica jest istotna, bo przez lata obowiązywała zasada karencji: po zwolnieniu z winy pracownika zasiłek przysługiwał, tylko później. Dziś nie ma odroczenia, jest wyłączenie. To znaczy, że oczekiwanie 180 dni i ponowna wizyta w urzędzie niczego nie zmienią, jeśli podstawą ustania zatrudnienia była dyscyplinarka.

Zwolnienie dyscyplinarne a ubezpieczenie zdrowotne

To pytanie pada zwykle zaraz po pierwszym i jest źródłem największego niepotrzebnego niepokoju. Odpowiedź brzmi: dyscyplinarka odbiera zasiłek, ale nie odbiera ubezpieczenia zdrowotnego. Prawo do świadczeń zdrowotnych daje sama rejestracja w urzędzie pracy, niezależnie od tego, czy zasiłek przysługuje.

Podstawa jest tu jednoznaczna. Art. 66 ust. 1 pkt 24 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych obejmuje obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym „bezrobotnych niepodlegających obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z innego tytułu”. Przepis mówi o bezrobotnych, a nie o pobierających zasiłek. Uprawnienie do zasiłku nie jest tu żadną przesłanką, więc osoba zarejestrowana po dyscyplinarce jest ubezpieczona tak samo jak każda inna zarejestrowana.

Do ubezpieczenia zgłasza taką osobę powiatowy urząd pracy, a ochrona działa od dnia uzyskania statusu bezrobotnego. Ważny jest natomiast moment, w którym kończy się poprzednie ubezpieczenie: prawo do świadczeń wygasa po upływie 30 dni od dnia ustania ubezpieczenia zdrowotnego w Funduszu. Te 30 dni to realny bufor po ustaniu zatrudnienia, ale nie warto go wykorzystywać do końca. Rejestracja w urzędzie w ciągu tego miesiąca oznacza brak jakiejkolwiek przerwy w ochronie.

Z tego samego przepisu wynika też odpowiedź na pytanie o członków rodziny. Osoba zarejestrowana jako bezrobotna zgłasza do swojego ubezpieczenia małżonka i dzieci na zwykłych zasadach, więc dyscyplinarka nie odcina od opieki zdrowotnej także ich.

Gdy powodem dyscyplinarki był alkohol

To najczęstsza w praktyce podstawa rozwiązania umowy bez wypowiedzenia z winy pracownika i rządzi się własnymi regułami dowodowymi, zwłaszcza po wejściu w życie przepisów o kontroli trzeźwości. Sam skutek zasiłkowy jest identyczny jak przy każdej innej dyscyplinarce, ale szanse podważenia samej przyczyny bywają większe, niż się wydaje, bo pracodawcy często nie dochowują procedury badania. Rozkładamy to na czynniki pierwsze w tekście o tym, kiedy alkohol w pracy uzasadnia zwolnienie dyscyplinarne.

Podstawa prawna

• Ustawa z 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia (Dz.U. 2025 poz. 620), art. 218, art. 219, art. 220. Weszła w życie 1 czerwca 2025 r.
• Ustawa z 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy, tekst jednolity Dz.U. 2025 poz. 277, art. 52, art. 97, art. 171, art. 264, art. 265.
• Ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, tekst jednolity Dz.U. 2024 poz. 475, art. 75. Akt już nieobowiązujący, podany dla porównania stanu sprzed 1 czerwca 2025 r.